.jpg)
Οργανωμένοι από πριν και με καθαρά μυαλά, τις πρώτες πρωινές ώρες της 23ης Ιουλίου 2014, επιτεθήκαμε, περιλούσαμε με επιταχυντικό και πυρπολήσαμε 5 οχήματα. Στη Ñuñoa, στην οδό Los Jardines, στις 12:45, ένα πολυτελές φορτηγό Volkswagen, στο San Miguel, στη λεωφόρο Quinta και στην οδό Eduardo Ruiz Valedo, στις 12:57, δύο επιδεικτικά φορτηγά και ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο και στη Viña del Mar, στην οδό Dos Poniente, περίπου στη 1:15, ακόμα ένα προκλητικά ακριβό φορτηγό, αφήνοντας στο καθένα από αυτά προκηρύξεις σχετικές με αιχμάλωτους και νεκρούς συντρόφους.
Ειλικρινά, δε μας καίγεται καρφί για την οικονομική αξία των καμένων αυτοκινήτων, καθώς αυτό που θέλαμε να κάνουμε με αυτήν την ενέργεια είναι να καταφέρουμε ένα μικρό πλήγμα στην τεχνοκρατική καπιταλιστική κοινωνία και όχι μόνο στην αδύναμη λογική, που μιλάει μόνο για “πλούσιους ή τη μεσαία τάξη”. Μια κοινωνία, που με την πολιτισμένη της δομή καταστρέφει την ύπαρξή μας ως ατομικότητες, μας εμποδίζει να νιώσουμε, να γνωρίσουμε, να ανακαλύψουμε, να αγαπήσουμε και να αντισταθούμε σε ό,τι δεν μας κάνει. Στα μηχανοκίνητα οχήματα βλέπουμε να εκπροσωπείται με επάρκεια ο εξημερωτικός αφέντης αυτού του αυτο-διαιωνιζόμενου συστήματος, στη συνεχή μόλυνση, τη διαρκή υποβάθμιση του πλανήτη μας, στα εργοστάσια των καταστροφικών και εκμεταλλευτικών οχημάτων, των οποίων οι ιδιοκτήτες είναι οι μεγάλοι μεγιστάνες και κυρίαρχοι αυτού του τόσο διαταραγμένου κόσμου. Εκείνοι που διαχέουν το πρότυπο του εξημερωμένου ανθρώπου, που δημιουργεί φανταστικές πραγματικότητες και μας κάνει να πιστεύουμε από τη γέννησή μας ότι απλά επειδή είμαστε άνθρωποι, είμαστε τα χέρια των τεχνολογικών συσκευών, που έχουν γίνει σχεδόν μέλος του σώματός μας -η προαναφερθείσα μετάλλαξη-, ότι είμαστε ανώτεροι από τις άλλες κοινωνικές τάξεις, ότι έχουμε πλήρη κυριότητα πάνω στα υπόλοιπα είδη ζώων και το οικοσύστημα. Βλέπουμε αυτές τις εκτιμήσεις στη νοοτροπία που υιοθετούν όλη μέρα τα παιδιά των πόλεων, με τα γαμημένα κινητά τους, τις κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών, σκοτώνοντας τους νευρώνες τους, εκμηδενίζοντας τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους, ατροφώντας το σώμα τους τρώγοντας πρόχειρο φαγητό, φαγητό από το σούπερ μάρκετ και συσκευασμένα τρόφιμα. Τις βλέπουμε στις μηχανές του εχθρού, όπως κάποιου μπάσταρδου μπάτσου. Θεωρούμε την κυρίαρχη κοινωνία το ζενίθ των καταστροφικών λαθών της ανθρώπινης απρέπειας μέσα στους αιώνες, που εκμηδενίζει χωρίς να βλέπει τις καρδιές και να ακούει της κραυγές, όπως συμβαίνει με τα μη ανθρώπινα ζώα, τα οποία σκλαβώνει και χρησιμοποιεί σαν αδρανή αντικείμενα, που δε νιώθουν, δεν υποφέρουν, δεν έχουν κεντρικό νευρικό σύστημα… Προφανώς, είμαστε με την καταστροφή του καπιταλισμού, αλλά πίσω από τον καπιταλισμό, ή ίσως χέρι με χέρι με αυτόν, βλέπουμε αναντίρρητα την κοινωνία και τον πολιτισμό, που έχουν προκαλέσει τόσο μεγάλη ζημιά. Και αν τα μέσα της εξουσίας ή το εξημερωμένο κοινωνικό σώμα θέλουν να μας αποκαλούν τρομοκράτες, λοιπόν ας το κάνουν. Αν το να παίρνουμε τον έλεγχο των ζωών μας και να αντιδρούμε με άγριο τρόπο, σαν ζώα που είμαστε, σε εκείνο που μας καταστρέφει, μας υποδουλώνει και μας εκμηδενίζει είναι τρομοκρατία, τότε είμαστε τρομοκράτες… Αν η άρνηση της νομιμότητας και της εξημερωμέης ζωής, θλιβερής και προκαθορισμένης, είναι τρομοκρατία, τότε είμαστε τρομοκράτες… Αλλά, ξέρουμε και ξέρετε, σύντροφοι/ισσες, ότι απλά ψάχνουμε απεγνωσμένα έναν κόσμο, που δεν είναι καλυμμένος από τόσες πολλές κτηνωδίες, τόσες πολλές επιδείξεις αναισθησίας, τον πόθο για εξουσία, την ποδηγέτηση ανθρώπων και μη. Ξέρουμε πως η αναζήτηση για μια νέα πραγματικότητα, που δεν είναι σαπισμένη από άσχημες επιθυμίες, φιλοδοξίες και εξουσία, όπως εκείνη των πολιτισμένων καπιταλιστικών πόλεων, είναι εφικτή και πως είναι μια μακρά μάχη δίχως ανακωχή.
Ενάντια σε κάθε εξουσία, ενάντια στην κοινωνία, ενάντια στον πολιτισμό και τις μηχανές, διεθνή αλληλεγγύη. Κάτω τα σύνορα και κάθε κράτος στο σύμπαν. Hans Niemeyer, Ted Kaczynski, Mónica Caballero, Νίκο Μαζιώτη, Francisco Solar, Marcelo Villarroel, Juan Aliste, Freddy Fuentevilla, ελεύθεροι σε κάθε άγρια και εξεγερτική δράση. Mauricio Morales, Αλέξανδρε Γρηγορόπουλε, Sebastián Oversluij, κάθε μέρα με πόνο, οργή και κουράγιο εκδικούμαστε τον γενναίο σας θάνατο στη μάχη.
Βάνδαλο σμήνος παρασιτικών παιδιών
———-
Μετάφραση: Inter Arma
