Παρέμβαση-Θεσσαλονίκη (Πρωτοβουλία Εξεγερσικών Υποκειμένων)

Ανάξιος όποιος ξάφνου ακούει το προσκλητήρι των καιρών να το φυσάει ή να το κρούει σάλπιγγα ή τύμπανο… Τ’ ακούει δεν λέει: Παρών!

Κωστής Παλαμάς

     Παρατηρώντας  την επικαιρότητα, βλέπουμε συχνά φαινόμενα διχόνοιας και έριδας ανάμεσα σε εξεγερσιακά άτομα η πολιτικές ομάδες. Αυτό το γεγονός μας είναι ιδιαίτερα  δυσάρεστο.  Έχουν γραφτεί τόμοι ολόκληροι κειμένων,  έχουν  διεξαχθεί  ατέρμονες συζητήσεις  πάνω στις θεωρητικές διαφορές των εξεγερσιακών ρευμάτων. Αντί να αφιερώνουμε όλον αυτόν τον χρόνο και τη δύναμη μας σχεδιάζοντας τρόπους επίθεσης  ενάντια στο κοινό εχθρό μας που είναι το κράτος και οι όποιες εξουσιαστίκες δομές του , αναλωνόμαστε  σε ματαιόδοξες φιλολογικού τύπου διαφωνίες  ψάχνοντας  ψύλλους στα άχυρα.

    Αποφασίσαμε να παρέμβουμε στην Θεσσαλονίκη  πραγματοποιώντας αφισοκόληση , προτάσσοντας και διαχέοντας  την ενότητα στην εξεγερσιακή πράξη και στην αντικρατική πάλη.  Δεν περιμένουμε άλλο να ωριμάσουν  οι συνθήκες. Αγωνιζόμαστε στο εδώ και τώρα.  Ο καθένας με τα μέσα και τις δυνατότητες  που διαθέτει, συμβάλει σε αυτήν την προσπάθεια . Σε αυτό το σημείο να ξεκαθαρίσουμε κάτι για να αποφύγουμε οποιαδήποτε παρεξήγηση. Το να προτείνει κάποιος την ενότητα στον εξεγερσιακό αγώνα  και τη πάλη με οποιοδήποτε μέσο (δημόσιο η παράνομο), δεν σημαίνει ότι επιδιώκει την πλήρη ιδεολογική ταύτιση. Κάθε νοοτροπία  ομοιομορφίας μακριά από μας. Εξάλου αυτοί που συμφωνούν σε όλα είναι κάτι μονολιθικοί δογματικοί τύποι που είναι καταδικασμένοι να ζήσουν μέσα στην πλήξη της μονοτονίας. Όσο για τους δειλούς, υποτακτικούς και εθελόδουλους  που σιωπούν μπροστά στην κυριαρχία της εξουσίας, τους κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου λέγοντας τους ότι η σιωπή είναι συνενοχή.