Ενω το κρατος συνεχιζει να οργανωνει σκευωριες και να πυροδοτει νεες διωξεις εναντια στους αγωνιστες, τα ψυχολογικα προβληματα καποιων διασπουν το μετωπο της λυσσας και της συνειδησης και διαιωνιζουν τις εμμονες τους που δεν αφορουν κανεναν πια..
Την προηγουμενη βδομαδα σταλθηκαν χαρτια για να παρουσιαστουνε στον εισαγγελεα 17 ατομα απ το Ναδιρ και την περφερεια του, (κυριως αυτοι που ειχαν μπει στα σπιτια τους και ειχαν καταδικαστει οι περισσοτεροι για αστειες κατηγοριες) για τους γνωστους λογους, υπερασπιση του ενοπλου ανταρτικου, υποθεση Ξηρου, συνωμοτικη δραση κλπ. Η υποθεση ειναι τοσο γελοια και ακυρη που ακομα κι ο Εισσαγελεας ντρεπεται να μας δει και διαμυνειει πως επειδη δεν κολλαει πουθενα η υποθεση συγκροτησης συμμοριας κι ολα τα υπολοιπα, απλα για τυπικους λογους θα κανει καποιες ερωτησεις κι αντε γεια.. Το θεμα ομως ειναι οτι το συστημα τολμαει να φτανει ως εκει! Οτι δεν λειτουργει πια ουτε με την στοιχειωδη λογικη γιατι μοιαζει να μην βρισκει καμμια αντισταση στους σχεδιασμους του. Κι αυτο ειναι τραγικο. Και να μην αναφερουμε οτι καμμια αλληλεγυη απο καμμια συλλογικοτητα δεν βρηκαμε αλλα ουτε και περιμεναμε καθως γνωριζουμε καλα ποσο μοναχικος ειναι ο δρομος οταν εισαι στην πρωτη γραμμη της λυσσας και συνειδησης.. Οσοι παραμενουμε επαναστατες, αυτοι οι 17 κι αλλοι καμμια 10αρια που ενεπλακησαν σ'αυτην την υποθεση αλλα και εκατονταδες αλλοι, δεν μετανιωνουμε φυσικα για τιποτα, ουτε θα κανουμε πισω, προθυμα πληρωνουμε για το εξεγερσιακο κεφαλαιο που διαχειριστηκαμε, ακομα και για τα λαθη μας, οπως το να υπερ-εμπλακουμε με μερικα ατομα καμμενα και μερικες αοριστες και μπερδεμενες θεωριες και ιδεολογιες που τελικα δεν ηταν αυτο που θελαν να δειξουν οτι ειναι. Γιαυτα τα ατομα και εξαιτειας κυριως του Μανδηλα, οπως ολοι ξερουν, πολλοι απο μας απομακρυνθηκαμε απ το Ναδιρ, δλδ τους τοιχους του, κρατωντας ομως με ευλαβεια τους στοχους του. Και τωρα μεσα σε ολο το κυνηγητο απ το κρατος νασου ξανα ο Μανδηλας με το γινατι του, να μην σταματαει να ασχολειται και να βριζει οτι θυμιζει και αντιπροσωπευει το Ναδιρ και να απειλει (αφ ευατου ή μεσω αντιπροσωπων, οπως αυτη τη φουκαριαρα που της υπαγορευσε το τελευταιο κειμενο δηθεν φιλων του Ναδιρ για να συκοφαντησει την τελευταια συνελευση του Ναδιρ με αστεια επιχειρηματα και κλαψομουνιαμσατα με τα οποια οπως ειναι φυσικο γελαει ο κοσμος) Ειναι λογικο ομως να εχει κουρντιστει τοσο ασχημα ο συγκεκριμενος τυπος μ'αυτους και με ολους μας μας επειδη του πηραμε το αγαπημενο του παιχνιδακι και δεν εχει πια το ανταλακτικο στατους που χρειαζοταν απεναντι στους Πυρηνες, ουτε θα μπορει να τους εξαπατα για πολυ καιρο ακομα με τις αρλουμπες και την μυθομανια του. Παρολαυτα δεν ειμαστε απεναντι του, οπως δεν σταθηκαμε απεναντι του, ουτε οταν καποιοι απο μας φυγαμε απ το Ναδιρ, ουτε οταν σταματησαμε να βοηθαμε στις επιχειρησεις και εκδηλωσεις του Ναδιρ, ουτε και οταν το καλοκαιρι εγιναν ολα εκεινα τα περιστατικα που οδηγησαν στις συλληψεις τους, στο γκρεμισμα του στεκιου και στην εγκατασταση εκτοτε της μισης ασφαλειας απο εξω καθιστοντας αυτοκτονικη πραξη ακομα και το να το πλησιασει καποιος για μια συζητηση.. Τεσπα, ολα αυτα εχουν τελιωσει, το Ναδιρ ειναι μεσα μας κι ο Σπυρος τραβαει τον δρομο του, αν θελει και μπορει να πουλαει ακομα προλογο σε καποιους με γεια του και χαρα του, εμεις ειμαστε αλλου, πολυ αλλου. Και παροτι η ψυχη του συγκεκριμενου τραβαει οπως φαινεται το ξεκατινιασμα ουτε σ'αυτο θα του κανουμε την χαρη, οπως δεν του την καναμε χρονια τωρα, να ανοιξουμε δλδ το στομα μας, κι ουτε θα σπαγαμε την σιωπη μας και ουτε θα γραφοταν ουτε θα ειπωνοταν τπτ και τωρα ακομα αν δεν προκαλουσε με τις εμονες του εναν ολοκληρο χωρο, δεκαδων ισως και εκατονταδων ανθρωπων που εχουμε περασει και ζυμωθει μεσα στο Ναδιρ και συνεχιζουμε τον αγωνα μεσα απο καθημερινες πραξεις αντιστασης και συγκρουσης με την Εξουσια κι οπου κι οπως και με οποιο προσωπειο κι αν αυτη εμφανιζεται. Εμεις λοιπον τραβαμε μπροστα και μακαρι να υπερβει κι αυτος την ιδεολογικη και πρακτικη συγχιση του και συντομα ναναι εξω για να μας εξηγησει τις πραξεις και τις σκεψεις του και να μας συμπαρασταθει εμπρακτα στον δυσκολο δρομο του αγωνα. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΟΝ ΣΠΥΡΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΤΡΕΑ ΚΑΙ Σ'ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ. ΛΥΣΣΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ-Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ!
(Παλιοι κυριως και καινουργιοι συντροφοι του Ναδιρ και Ναδιροψυχοι)
